Van Beethoven naar Boratto

Met één voet op de grond en de andere op de trapper hou ik mezelf staande, terwijl ik wacht op de pont die net is vertrokken aan de overkant. Na de drukte van de binnenstad, is de massa van ’t IJ een verademing. Het water klotst luid tegen de kade terwijl een ander pontje aanmeert. Boven de golven uit, klinkt een saxofoon, als de blues van Charlie Parker. Ik kijk over mijn schouder en zie in de verte een gekromde muzikant. Een onherkenbaar figuur, wiegend in de schaduw. Het had zo Charlie zelf kunnen zijn.

Terwijl de pont nadert, fantaseer ik over hoe Miles Davis met zijn trompet uit het duister stapt en de melancholiek samen met Charlie omtovert in een jazzy feestje aan ’t IJ. Plotseling schrik ik op uit mijn droom. Niet van een geluid, maar van de stilte. Het groepje meisjes dat lachend aan kwam lopen, hangt nu zwijgend over de rand in het water te staren en de lage stemmen van twee mannen in pak zijn vervangen door het doordringende gedreun van een arriverende goederentrein achter ons. Met de vertrokken pont, lijkt ook het leven weggevaren. Alle wachtenden blijven gehypnotiseerd door het spel van de musicus achter, die als een slangenbezweerder hun hersenspinsels aan het dansen krijgt.

Van het ene magische moment, bevind ik me in de volgende: La Grande Bellezza. Behalve de wonderlijke beelden, mooie woorden en vele gezichten – speelt de muziek een hoofdrol. Hieronder heb ik mijn favorieten op een rijtje gezet.

Kronos Quartet – The Beatitudes (Vladimir Martynov)

Else Torp, Christopher Bowers – My Heart’s in the Highlands

Nello Salza, Camerata Cassoviae, Walter Attanasi – Symphony no. 1 (Beethoven)

Fantastisch; van Beethoven naar Boratto (Gui) – van instrumentaal naar elektronisch – van klassiek naar deephouse. Bereid je voor:

Gui Boratto – Take My Breath Away (John Tejada Remix)

Decoder Ring – More Than Scarlet

So what’s jazz?

One day a Dutch show called CoLive on Radio 6 Soul & Jazz started an impossible and infinite journey. The host Co de Kloet and his inexperienced intern (yours truly) asked musicians, journalists, etc. all ‘round the country for their opinion or feelings about jazz. Magical things appeared on tape: people singing the standard that changed their life, telling anecdotes or poems they’d written… Most musicians started to improvise just like they’re used to do when playing jazz. All these randomly picked words, but also the carefully chosen statements, led to a rare collection of music. Not only you’ll hear the obvious (like maestros Miles Davis and John Coltrane), some music will raise questions about “real” jazz.

All participants are out to show their original selves and distinguish their interests by picking for example a classical piece or something bluesy. The argumentation and stories behind this music selection will follow later on.

 

Chet Baker – Almost Blue

Charles Mingus – Moanin’

Continue reading

Scheve Beats

Geweldige naam voor een afspeellijst: ‘scheve beats’. Helaas niet zelf bedacht.

Te beginnen met Chinese Man met I’ve Got That Tune:

Heerlijk plagerige en zeurderige melodie om mee te beginnen met daarop natuurlijk het belangrijkste ingrediënt van scheve beats; de rauwe vrouwenstem van een te vaak gedraaide plaat. Tussendoor een dronken en brommende vent en uiteraard de onmisbare kers; het scratchen van de tune.

En dan nu Hit That Jive Jack van Gramatik:

Zo hoort het! Een oud nummer met respect voor het origineel ‘geüpbeat’. Van herhaling houdt toch iedereen, ook al geven ze het niet altijd toe. Hit That Jive is geschreven door Campbell Tolbert en John Alston. Dit doet me veel denken aan Gramophonedzie, die Peggy Lee’s Why Don’t You Do Right omtoverde tot een uptempo discoliedje.  Zo jammer dat ze Peggy amper uit laten zingen. Gramatik stoft het oorspronkelijke nummer af en verstevigt het precies zoals ik het graag hoor.

Net als Kormac met Scratch Marchin:

Misschien een kleine overkill aan scratching maar ach, daar moet je maar tegen kunnen. Je bent het toch gelijk eens met dit nummer? Het is alsof je zestig jaar geleden een music box aanzette, niet om op te dansen, maar om al hangend tegen het ding in ‘low rider’ stijl te knikken met je hoofd. De man met de megafoon heeft me overtuigd.

Niet origineel maar wel onmisbaar, Parov Stellar natuurlijk met Booty Swing:

Parov samplet hier het nummer Oriental Swing van Lil Hardin Armstrong. De Oostenrijker is de grondlegger van het nieuwe genre ‘electro swing’ en daar zijn wij hem allemaal erg dankbaar voor. Catgroove is mijn andere favoriet. De kracht van zijn muziek is de perfecte combinatie tussen beat en thát swing. Het vergt nogal wat genialiteit om zulke muziek te maken.

Daarop volgt het resultaat van Tape Five met Geraldines Routine:

Precies díe electro swing had Parov Stellar in gedachten, toch? Een lekkere basis door een stevige bas, gramafoonstemmetjes en blazers. Zo houdt het genre die charme van swing, jazz, jive, blues, etc. in leven.

Dit Is Jazz

Er bestaat een eindeloze zoektocht naar een allesomvattende definitie van de dynamische muzikale stroming: jazz. De serie ‘Dit is jazz’ geeft een overzicht van wat kenners, liefhebbers, musici, componisten, journalisten, consumenten, producenten, etc. verstaan onder Jazz. De gasten krijgen het woord en laten een muziekstuk als illustratie van hun verhaal horen.

Continue reading